Greta Molander (1908 - 2002 r.), początkowo zajmowała się wyścigami  konnymi. Nie mogła jednak patrzeć ze spokojem na swoich rajdujących kolegów i wkrótce - pożyczonym od ojca autem - postanowiła wystartować w rajdowej imprezie. Swoją karierę rajdową rozpoczęła w 1929 r. w wyścigach organizowanych przez Bonier Group.W  1933r. zasiadła za kierownicą Plymoutha, którym rajdowała w kilku rajdach w Szwecji, wygrywając m.in. oesy Rikspokaltävling i to nie tylko w klasie pań.        

W 1934 r. z pilotką Helgą Ahrberg wystartowała w Rajdzie Monte Carlo właśnie Plymothem i tam dziewczyny zajęły II m-ce w klasie kobiet.W 1938 r. wyszła za mąż, i po ślubie opuściła zimną Szwecję i przeniosła się do równie zimnej Norwegii.

W 1949r. powróciła na trasy rajdów. Była pierwszym kierowcą-kobietą, która w 1952 roku  zdobyła nagrodę dla Saaba w rajdzie Monte Carlo. Ciekawostką jest to, że ówczesne powojenne Saaby dostepne na rynku do 1953r.były w kolorze zielonym a jedynie auto Grety było koloru niebieskiego.

Wywalczyła sobie także pierwszą lokatę w Pucharze Kobiet na dziesięć lat przed pierwszym sukcesem rajdowym wielkiego Erica Carlssona, który już jako drugi kierowca teamu Saaba, zdobywał później mistrzostwa świata.

Greta poświęciła sporą część życia na wspólne podróże z mężem i swoją pilotką rajdową - Helgą Åhrberg - różnymi markami aut, zwłaszcza do ciepłych krajów. Pisała książki, które opowiadały o przygodach z tras, np. z Maroko, Tunezji, Egiptu, taki dziennik z podróży to np. "Z Helgą do Hejfy", napisana w 1960r-.”Zabawa w Meksyku” czy też „Ekspedycja Oskar” z podróży po Afryce.Te odważne "wypady" to dość spektakularne wyczyny w tamtych czasach, ze względu na tragiczny wręcz stan dróg. W czasie jednej z wypraw do USA Szwedka promowała m.in. markę Chrysler i właściwie wszystkie jej wyprawy miały na celu promocję danej marki auta.Greta była też założycielką własnej fundacji wspierającej młode talenty rajdowe w Norwegii. Startowała w 19 rajdach Monte Carlo (na końcu w klasie weteran), aż do 1973 roku.Zmarła 22 marca 2002r.